Kahit nasabon ng duda't
Natuklasang kailangang mag-igib ulit
Ang bubon ng kapayakan
Nakapag-ipon din naman ng mga mali't
Mga baku-bakong kailangang patagin
Pati mga tanong na tutugunan
At kahit kumakalam ang utak
At sikmura'y walang laman
Mga mata'y puno ng pag-asa
May natira pa rin namang sigla't
Lakas ang basang pakpak
Para maabot ang pangarap
Na isinabit sa ulap
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment